KONTRAK SOSIAL MALAYSIA

KONTRAK SOSIAL MALAYSIA

1. Sebelum adanya Malaya dan Malaysia, semenanjung ini dikenali sebagai Tanah Melayu.

2. Hanya berkata ini akan sebabkan kita dituduh bersifat perkauman.

3. Untuk terangkan berkenaan asal-usul kontrak sosial Malaysia saya terpaksa imbas semula sejarah.

4. Melalui perjanjian-perjanjian yang ditandatangani Raja-Raja Melayu Semenanjung, British telah mendapat hak untuk menakluk Negeri-negeri Melayu. Perjanjian-perjanjian ini mengakui dan mengesahkan Negeri-negeri ini sebagai Negeri-negeri Melayu. Tidak ada sesiapa pun yang membantah. Orang Asli juga menerima keadaan ini dengan penerimaan oleh mereka pemerintahan Raja-Raja Melayu.

5. Pada mulanya penduduk yang tinggal di Negeri-negeri ini dibahagi kepada orang Melayu dan Orang Asli yang merupakan rakyat Raja-raja Melayu dan tetamu asing yang tidak dianggap sebagai rakyat kepada Raja-raja Melayu. Tidak ada kewarganegaraan mahupun dokumen berkenaan taraf kerakyatan sepertimana di kebanyakan negara-negara lain.

6. Tetamu asing ini hidup mewah di Negeri-negeri Melayu di bawah pentadbiran British dan di jajahan British di Pulau Pinang, Melaka dan Singapura. Orang Melayu yang menjadi rakyat kepada Raja-raja Melayu dan Raja-raja Melayu sendiri tidak sikitpun merasa tergugat dengan bilangan besar orang bukan Melayu dan perbezaan jurang kekayaan dan kemajuan di antara tetamu asing ini dan rakyat Raja-Raja Melayu. Mereka tidak terfikir yang orang asing yang menetap di negara ini akan menuntut hak kewarganegaraan.

7. Apabila Jepun menakluk Negeri-negeri Melayu dan Negeri-negeri Selat, orang Cina merasa tidak selamat kerana Jepun merupakan musuh tradisi mereka.

8. Ramai orang Cina telah menubuhkan dan menganggotai angkatan gerila dan lari ke dalam hutan. Apabila Jepun serah diri, gerila-gerila Cina ini keluar dan merampas balai-balai polis di kawasan pedalaman dan isytihar yang mereka adalah pemerintah negara ini. Mereka menangkap ramai orang, Cina dan Melayu dan beberapa daripada mereka ini dibunuh.

9. Orang Melayu di kampung-kampung membalas dengan membunuh orang Cina di kawasan luar bandar. Ketegangan timbul dan pertempuran antara Cina dan Melayu dielak hanya dengan kedatangan angkatan tentera British. Tetapi perasaan marah dan benci antara kedua-dua kaum ini tetap tinggi.

10. Di dalam keadaan tegang ini British mencadang penubuhan Malayan Union yang akan memberi "tetamu-tetamu" ini hak kerakyatan yang tidak membezakan mereka daripada orang Melayu.

11. Orang Melayu menolak Malayan Union dan cadangan hak kerakyatan ini. Mereka paksa British untuk kembali keapda keadaan asal atau status quo ante di dalam Persekutuan Tanah Melayu (Federation of Malaya) yang baru.

12. Hanya orang Cina yang menjadi rakyat Negeri-negeri Selat layak untuk mendapat kerakyatan di dalam Persekutuan yang baru ini. Sudah tentu warganegara keturunan Melayu jauh lebih ramai daripada rakyat Malaya yang berketurunan Cina.

13. Pemimpin-pemimpin Cina merayu kepada British, yang kemudiannya menekan Presiden UMNO, Dato Onn Jaafar supaya mencadangkan agar UMNO dibuka kepada semua kaum. Cadangan ini ditolak lain-lain pemimpin UMNO dan Dato Onn terpaksa melepaskan jawatan.

14. British terus beri tekanan kepada orang Melayu untuk bersikap lebih terbuka berkenaan soal kerakyatan bagi orang bukan Melayu.

15. Presiden UMNO Tunku Abdul Rahman memutuskan untuk menubuhkan pakatan dengan MCA (Malaysian Chinese Association) dan MIC (Malaysian Indian Congress). Dalam pilihanraya Majlis Perundangan Persekutuan (Federal Legislative Assembly) 1955, oleh kerana kurangnya kawasan majoriti penduduk Cina dan India, MCA dan MIC terpaksa letak calon mereka di kawasan yang mempunyai majoriti Melayu selepas UMNO bersetuju untuk tidak bertanding di kawasan-kawasan ini dan sebaliknya menyokong calon Cina MCA dan calon India MIC.

16. Begitu sokongan orang Melayu terhadap calon Perikatan MCA dan MIC hinggakan mereka menang walaupun menentang calon Melayu daripada PAS. Calon MCA dan MIC kesemuanya menang. Hanya UMNO kalah satu kerusi kepada PAS.

17. Tunku sebagai Ketua Menteri Persekutuan Tanah Melayu kemudian memutus untuk menuntut kemerdekaan. British terus berkeras menuntut hak kerakyatan bagi orang Cina dan India sebagai syarat memberi kemerdekaan.

18. Untuk mengatasi halangan British terhadap kemerdekaan dan untuk memenangi sokongan orang Cina dan India Tunku memutuskan untuk beri satu juta kerakyatan kepada kedua-dua komuniti ini berdasarkan hanya kepada permastautin. Salah seorang rakyat baru yang menonjol ialah (Tun) Leong Yew Koh, bekas general di dalam angkatan tentera nasional China yang kemudiannya dilantik Gabenor Melaka.

19. Di peringkat ini pemimpin-pemimpin ketiga-tiga parti yang berdasarkan kepada kaum yang telah mendirikan Kerajaan pemerintahan sendiri di dalam Persekutuan Tanah Melayu (Federation of Malaya) British telah berbincang dan mencapai persetujuan berkenaan syarat perhubungan antara ketiga-tiga kaum di dalam Persekutuan Tanah Melayu yang merdeka.

20. Ianya merupakan agihan yang sama rata. Sebagai balasan untuk satu juta kerakyatan bukan Melayu, orang bukan Melayu mesti mengakui kedudukan istimewa orang Melayu sebagai Bumiputera. Beberapa peruntukan undang-undang seperti kedudukan Islam sebagai agama rasmi, pengekalan tanah rizab Melayu, kedudukan Raja-raja Melayu dan adat istiadat Melayu dan pengagihan jawatan dalam Kerajaan juga termasuk di dalam persefahaman ini.

21. Dalam soal Bahasa Kebangsaan, Bahasa Melayu telah dipersetujui sebagai Bahasa Kebangsaan. Bahasa Inggeris pula sebagai bahasa ke-dua. Kaum Cina dan India boleh terus gunakan bahasa mereka tetapi bukanlah sebagai bahasa rasmi untuk berkomunikasi.

22. Sekolah rendah Cina dan Tamil juga boleh menggunakan bahasa masing-masing sebagai bahasa pengajar. Bahasa-bahasa ini juga boleh digunakan di sekolah menengah, tetapi hanya di sekolah menengah swasta.

23. Di pihak mereka pemimpin-pemimpin Cina dan India yang mewakili parti mereka menuntut agar kerakyatan dijadikan hak mereka yang tidak boleh ditarik balik, mereka dibenar kekalkan bahasa, agama dan budaya mereka dan sebagai rakyat mereka diberikan hak politik sepertimana yang diberikan kepada semua rakyat.

24. Kebanyakan persetujuan dan persefahaman ini terkandung di dalam Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu merdeka. Bagi setiap yang diperuntukkan kepada orang Melayu, akan sentiasa terdapat peruntukan bagi yang bukan Melayu. Tidak ramai yang sebut akan hakikat ini. Yang menarik perhatian ramai dan yang menjadi tajuk perbalahan ialah apa yang diperuntukkan kepada orang Melayu dan lain-lain kaum Bumiputera sahaja.

25. Demikian walaupun Bahasa Melayu dijadikan Bahasa Kebangsaan, bahasa Cina dan Tamil tetap bebas digunakan di sekolah Cina dan Tamil. Peruntukan ini tidak terdapat di mana-mana negara lain. Bahkan di negara-negara yang liberal sekalipun tidak terdapat jaminan seperti ini yang termaktub di dalam Perlembagaan.

26. Bahasa Kebangsaan ini haruslah dipelajari semua orang agar setiap warganegara Malaya dapat berkomunikasi antara satu sama lain di mana-mana sahaja.

27. Difahamkan bahasa Cina yang di maksudkan di dalam persefahaman tersebut adalah dialek-dialek Cina yang ditutur di Malaysia dan bukannya bahasa kebangsaan negeri China. Demikian bagi kaum India Malaya bahasa Tamil digunakan dan bukannya Hindi atau Urdu atau apa-apa bahasa pun yang menjadi bahasa Kebangsaan di India. Tetapi para pendidik aliran Cina kemudiannya mengguna Bahasa Cina yang menjadi bahasa Kebangsaan negara China iaitu Mandarin.

28. Islam adalah agama rasmi tetapi agama-agama lain boleh dipraktik penganut masing-masing tanpa apa-apa halangan. Sebagai agama rasmi Islam mendapat bantuan Kerajaan. Tiada tersebut tentang bantuan bagi mana-mana agama lain. Bukan Melayu tidak menekankan tentang ini dan Perlembagaan Persekutuan tidak pun sebut tentang bantuan Kerajaan terhadap agama lain. Namun sokongan dan bantuan tetap diberikan.

29. Kuota ditetapkan bagi kakitangan Kerajaan (Malayan Civil Service) dimana orang Melayu akan mendapat empat tempat bagi setiap satu yang diberikan kepada orang Cina dan India. Walaubagaimanapun, jawatan profesional diiktiraf terbuka bagi semua kaum kerana dianggap tidak mungkin terdapat cukup bilangan orang Melayu untuk mengisi jawatan-jawatan tersebut.

 
30. Hasilnya pada awal kemerdekaan terdapat lebih ramai kaum bukan Melayu daripada Melayu yang mengisi jawatan dalam Divisyen Satu.

31. Yang Di-Pertuan Agong atau Raja-raja Melayu akan menentukan kuota biasiswa dan lesen bagi orang Melayu. Tetapi tiada sesiapa yang akan dirampas mana-mana permit atau lesen hanya untuk diberikan kepada kaum Bumiputera.

32. Kedudukan Raja-raja Melayu termaktub dan tidak boleh dipersoalkan. Seorang Yang Di-Pertuan Agong akan dipilih daripada sembilan Raja-raja Melayu dan akan berkhidmat selama lima tahun.

33. Raja-raja akan menjadi Raja berperlembagaan. Kuasa eksekutif akan dilaksanakan oleh Menteri Besar, Ketua Menteri dan Perdana Menteri yang dipilih dan dibantu ahli majlis atau Kabinet. Amalan British dijadikan contoh.

34. Persetujuan yang paling penting ialah pelaksanaan Demokrasi Berparlimen digabungkan dengan Raja Berperlembagaan, sekali lagi seperti yang diamalkan di United Kingdom. Harus diingat pihak British telah mengenakan Kerajaan Kolonial kuku besi ke atas Negeri-negeri Melayu dengan kuasa diletak pada Pejabat Kolonial di London.

35. Sebelum ini Negeri-negeri Melayu diperintah secara feudal di mana Raja-raja Melayu mempunyai kuasa mutlak. Hanya golongan bangsawan yang memain peranan dalam politik negeri. Rakyat Melayu tidak langsung ada apa-apa hak politik. Sudah tentu tetamu juga tidak mempunyai suara dalam hal-hal berkenaan politik. Warganegara British keturunan Cina dan India juga tidak mempunyai apa-apa suara walaupun mereka boleh dilantik sebagai Ahli Kehormat Majlis Kerajaan Tempatan atau Perundangan.

36. Keputusan untuk melaksana sistem Kerajaan berlandaskan demokrasi merupakan satu langkah radikal di dalam pentadbiran Kerajaan di Persekutuan Tanah Melayu dan Negeri-negeri Melayu. Ini dipersetujui pemimpin ketiga-tiga kaum terbesar yang diwakili parti-parti politik UMNO, MCA dan MIC. Tidak syak lagi yang parti-parti ini mewakili sebahagian besar daripada ketiga-tiga masyarakat di Malaya. Pihak Komunis dan yang berhaluan kiri lain tidak menyatakan persetujuan mereka terhadap persefahaman ini.

37. Suruhanjaya Reid diberi penerangan tentang perjanjian dan persefahaman ini agar ianya akan dimasukkan kedalam Perlembagaan yang akan digubal. Ketiga-tiga parti meluluskan Perlembagaan yang digubal setelah beberapa pindaan dilakukan. Kesannya Perlembagaan ini menjadi kontrak yang mengikat ketiga-tiga kaum di Persekutuan Tanah Melayu menjelang merdeka pada tahun 1957.

38. Apabila Sabah dan Sarawak menyertai Negeri-negeri Semenanjung untuk membentuk Malaysia kontrak sosial ini di panjangkan kepada kedua-dua negeri ini. Orang Bumiputera Sabah dan Sarawak di beri taraf yang sama dengan orang Melayu. Pada masa ini juga perkataan Bumiputera diperkenalkan untuk membezakan orang Melayu dan orang Bumiputera Sabah, Sarawak daripada yang berketurunan pendatang. Kerana Bahasa Melayu dugunakan secara meluas di negeri-negeri Borneo tidak ada kesulitan bagi penerimaan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan. Walaupun kaum Bumiputera di kedua-dua negeri ini bukan semuanya orang Islam ini tidak memerlukan pindaan kepada Perlembagaan apabila perkataan Bumiputera diterima. Tetapi definisi rasmi bagi orang Melayu tetap tidak berubah.

39. Oleh itu pembentukan kontrak sosial dimaktubkan dalam pertama, Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu dan seterusnya Malaysia. Untuk mengatakan yang ianya tidak wujud samalah dengan menidakkan kandungan Perlembagaan yang diasaskan kepada penerimaan oleh pemimpin-pemimpin ketiga-tiga kaum terhadap kontrak sosial yang asal.

40. Kesemua tindakan susulan oleh Kerajaan adalah hasil daripada kontrak sosial ini. Hakikatnya pencetus kontrak sosial ini dan pewaris-pewaris mereka yang diiktiraf rakyat di setiap Pilihanraya Umum menunjukkan kesediaan rakyat untuk menghormati kontrak sosial ini.

41. Menidakkan kewujudan kontrak sosial ini ialah seperti berkata yang Malaysia ini wujud di dalam suasana kekosongan, tidak ada Perlembagaan dan undang-undang yang berlandaskan kontrak ini.

42. Pelaksanaan kontrak sosial ini memerlukan pemahaman semangatnya yang mendalam. Kontrak sosial ini bertujuan mewujudkan satu negara berbilang kaum yang stabil dan harmoni. Apa jua faktor yang akan akibatkan ketidakstabilan dan menghasilkan ketegangan di antara kaum haruslah dianggap tidak sesuai dengan semangat kontrak sosial ini.

43. Selama 50 tahun tidak ada sesiapa yang menyoal kontrak sosial ini. Malahan hari ini pun majoriti kaum Cina dan India dan Bumiputera Melayu dan kaum Bumiputera Sabah dan Sarawak menerima kontrak sosial ini.

Sumber: Laman Web Tun Mahathir

Wajah Asal Laman Web Terkenal.

Wajah-wajah website di awal penerbitannya.

1.Google

2. Facebook(macam tutorial dalam kelas je.)

3. MySpace

4. Yahoo

5. Youtube

6.Amazon

7. Twitter

Chin Peng Yang Angkuh & Tidak Mempercayai Sesiapa

Pemimpin PKM itu tunjuk sikap angkuh mahu ideologi komunis diiktiraf

SEMINGGU lalu, genap 54 tahun peristiwa bersejarah Rundingan Baling 1955 yang diadakan selama dua hari pada 28 dan 29 Disember 1955 bertempat di Baling English School atau nama barunya, Sekolah Rendah Kebangsaan Tunku Putra (SRKTP).

Rundingan khas atau 'Baling Talk 55' antara Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj dengan pemimpin Parti Komunis Malaya (PKM), Chin Peng itu antara usaha menuntut keamanan, menghentikan pertumpahan darah, kekejaman dan kezaliman ke atas rakyat.

Proses rundingan di daerah pedalaman Kedah itu juga boleh dianggap antara usaha terakhir kerajaan meyakinkan British bahawa anak tempatan layak memerintah negara sendiri dan bersedia menuntut kemerdekaan.

Buktinya, beberapa hari hari selepas pertemuan bersejarah itu berlangsung, Tunku terus berangkat ke London meneruskan pula rundingan kemerdekaan dengan British.

Namun, Rundingan Baling dikatakan gagal - puncanya cukup mudah, iaitu kerana sikap ego, degil serta keengganan Chin Peng menerima keamanan, tidak sanggup menyerah diri dan memilih pertumpahan darah sebagai saluran perjuangannya.

Dari kiri Rashid Maidin, Chin Peng dan Chen Tien pada awal sesi rundingan. Gambar kecil, perakam suara yang dipasang pada siling bilik rundingan.

Sepanjang rundingan, Chin Peng sudah memperlihatkan sikap tidak percayakan sesiapa, sedangkan kerajaan bersusah payah menjayakan proses itu serta gencatan senjata bagi memastikan pertemuan berjalan lancar tanpa sebarang masalah.

Sedikit suntingan catatan Setiausaha Peribadi Tunku, Tan Sri Shafie Abdullah yang menyertai rundingan itu dan catatan wartawan, Harry Miller, memperlihatkan belang sebenar Chin Peng, tetapi maklumat berkenaan sebenarnya jarang dihebahkan.

Catatan berbunyi: "Pada petang 28 Disember 1955, masuklah Tunku bersama Encik David Marshall (Ketua Menteri Singapura), Encik Hamid Jumat, Datuk (Sir) Tan Cheng Lock, Encik Yaacob Latiff, Encik Too Joon Hing, Encik TH Tan dan Tuan Syed Jaafar Albar ke bilik rundingan.

Chin Peng, Chen Tien dan Rashid Maidin dibawa masuk ke bilik rundingan melalui jalan belakang, iaitu dari rumah penginapan mereka oleh Encik John LH Davis (Pegawai Daerah Butterworth). Chin Peng duduk bertentangan dengan Tunku dan diapit Rashid dan Chin Tien.

Orang ramai berkumpul sepanjang laluan ke sekolah untuk melihat wakil rundingan.

Sebaik saja duduk, Chin Peng terus memperlihatkan sikap curiga, memerhati keadaan sekeliling seolah-olah tidak percaya jaminan keselamatan yang dijanjikan kerajaan. Chin Peng curiga melihat sesuatu yang dilekatkan pada siling bilik rundingan.

Tunku menjelaskan, ia sebenarnya perakam suara untuk merekodkan butiran perbincangan dan meminta Chin Peng supaya yakin, bahkan membenarkan beliau sendiri memeriksa alat itu jika tidak berpuas hati.

Chin Peng bangun, diikuti Chen Tien lalu memeriksa bilik sebelah dan sekeliling tempat rundingan. Selepas berpuas hati, barulah mereka kembali semula ke kerusi rundingan."

Sikap tidak percaya dan curiga itu berterusan hinggalah tamat rundingan hari pertama. Chin Peng dan rakannya disediakan sebuah bilik tidur di bangunan bersebelahan tempat rundingan. Asal bangunan itu adalah rumah guru dan kini dijadikan galeri pameran.

Individu yang bertanggungjawab menyediakan kemudahan buat pemimpin PKM itu ialah Jaafar Ismail, 83, tukang kebun sekolah yang bertanggungjawab menyiapkan keperluan rundingan, termasuk makanan dan minuman Chin Peng.

Membahasakan dirinya sebagai Pak Lang, Jaafar berkata, Chin Peng turut curiga dengan kemudahan yang disediakan di tempat penginapan dan langsung 'tidak menikmati' apa yang diterimanya.

"Saya diarahkan British supaya menyediakan bilik tidur, menyiapkan makanan dan minuman mereka. Sebuah bilik kecil mempunyai dua katil, siap dengan meja kecil untuk meletak makanan.

"Tetapi, sepanjang dua hari (rundingan), mereka langsung tak sentuh makanan. Langsung tak terusik, bila saya masuk selepas rundingan, keadaannya sama seperti asal. Ada yang kata, mereka takut makanan itu diracun," katanya.

Ketika diberi amanat penting itu, Pak Lang yang berasal dari Kampung Seberang Pekan, Baling, menyediakan roti, susu dan minuman yang semuanya diletakkan dalam bekas tin bertutup.

Anak jati Baling ini juga hairan bagaimana pemimpin PKM itu boleh bertahan dua hari tanpa makan dan minum. Terdetik dalam hatinya, jika beginilah keadaannya, rundingan pasti gagal kerana Chin Peng langsung tidak percayakan sesiapa.

Memang benar telahan itu kerana ketika rundingan tiba di penghujungnya pada hari kedua, Chin Peng sekali lagi memperlihatkan keangkuhannya untuk meneruskan ideologi komunis tetapi mahu memastikan kerajaan Tanah Melayu dan Singapura berkuasa penuh mengawal urusan pertahanan negara.

Chin Peng berjanji akan menghentikan peperangan serta merta jika syarat itu dipenuhi, lalu Tunku menjelaskan satu daripada sebab beliau ke England ialah untuk mendapatkan kuasa mengawal sendiri keselamatan dalam negeri.

Namun, Chin Peng menegaskan, meletak senjata bukan maksudnya menyerah senjata kepada kerajaan, keputusan yang kononnya hanya akan diambil mereka sekiranya PKM diakui dan kebebasan mereka tidak lagi disekat.

Sikap angkuh itu ditamatkan dengan kata-kata Chin Peng: "Berdamai ertinya menyerah diri. Menyerah diri ertinya satu penghinaan. Kami tidak akan menyerah diri tetapi akan berjuang sampai ke titisan darah terakhir".

Dengan tegas, Tunku membalas: "Kalau saudara tidak mahu menyerah kalah, kami juga tidak sanggup menerima saudara sekalian menjadi rakyat negeri ini. Kalau keamanan hendak dicapai dalam negeri ini, salah satu pihak daripada kita mesti menyerah.

"Saya tidak sanggup membiarkan Malaya menjadi seperti Korea atau Vietnam. Saya sendiri tidak akan menyerah, sebab itu saudaralah yang mesti menyerah diri," katanya.

Rundingan berakhir begitu saja disebabkan sikap Chin Peng yang angkuh, sedangkan pada pandangan Tunku, tempoh sehari sudah memadai untuk menyelesaikan rundingan.

Namun, Bapa Kemerdekaan ini sanggup memberi ruang dan peluang mendengar penjelasan Chin Peng hingga ke hari kedua, tetapi proses itu tetap juga menemui jalan buntu.

Info: Rundingan Baling

September 1955: Tawaran pengampunan beramai-ramai kepada komunis dan 40 juta risalah 'Tawaran Menyerah Diri' serta 12,000 pas pengampunan digugurkan di hutan belantara dalam bahasa Melayu, Cina dan Tamil.

Kandungannya 'kalau kamu menyerah diri, keluar dari hutan, kamu tidak akan dihukum kerana kesalahan yang kamu lakukan berhubung darurat'.

Akhir September 1955, Chin Peng memberi jawapan bertulis menyatakan perjuangan komunis berakhir dan meminta gencatan senjata serta rundingan menamatkan perang.

Surat itu dihantar dari Kampung Kelian Intan, Keroh, Perak kepada Tunku Abdul Rahman; Ketua Menteri Singapura, David Marshall; Sir Tan Cheng Lock dan pemimpin Parti Perikatan lain.

Pertemuan awal: kerajaan diwakili Timbalan Menteri Pelajaran, Too Joon Hing dan Timbalan Pesuruhjaya Polis Tanah Melayu, Ian C Wylie, manakala PKM oleh Chen Tien.

Tiga rundingan awal berlangsung di Kampung Kelian Intan (sehingga November).

Wylie yang juga bekas Pegawai Pasukan 136 ketika Perang Dunia Kedua cukup kenal Chin Peng dan Chen Tien kerana berkhidmat dalam pasukan sama.

Tiga hari selepas Tunku pulang dari Indonesia, Chin Tien membawa surat Chin Peng mengandungi cadangan rundingan.

Tempoh 10 hari terakhir Disember, pasukan keselamatan diarah melaksanakan gencatan senjata mengejut meliputi kawasan 400 batu persegi termasuk Baling, Kroh (Pengkalan Hulu), Kelian Intan dan sempadan Thailand.

Tiada kata sepakat dicapai selepas PKM enggan menerima pelan damai kerajaan dan meneruskan gerakan bersenjata.

Sejarah Tanah Melayu

Sejarah Malaysia

Sebahagian daripada siri Sejarah Malaysia

Prasejarah Malaysia (40,000-2,000 SM)

Gangga Negara (abad ke-2-11)

Langkasuka (abad ke-2-14)

Pan Pan (abad ke-3-5)

Srivijaya (abad ke-3 -1400)

Kedah Tua (1136 -???)

Majapahit (1293-1500)

Kesultanan Melaka (1402-1511)

Kesultanan Johor (1528-kini)

Perang Saudara Jementah (1879)

Persekutuan Pattani Besar (1603-1785)

Raja Putih (1841-1946)

Malaya British (1874-1946)

Perjanjian Inggeris-Belanda 1824

Perjanjian Burney (1826)

Penempatan Selat (1826-1946)

Perang Kelang (1867-1874)

Perjanjian Pangkor 1874

Negeri-negeri Melayu Bersekutu (1895-1946)

Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (abad ke-19 -1946)

Perjanjian Inggeris-Siam 1909

Pertempuran Pulau Pinang (1914)

Borneo Utara (1882-1963)

Penentangan Mat Salleh (1896-1900)

Perang Dunia II (1941-1945)

Perang Tanah Melayu (1941-1942)

Pembunuhan beramai-ramai di Parit Sulong (1942)

Perang Singapura (1942)

Syburi (1942-1945)

Kawat Kematian Sandakan (1945)

Malayan Union (1946-1948)

Persekutuan Tanah Melayu (1948-1963)

Darurat Tanah Melayu (1948-1960)

Peristiwa Bukit Kepong (1950)

Rundingan Baling (1955)

Hari Kemerdekaan (1957)

Persekutuan Malaysia (1963-kini)

Konfrontasi Indonesia-Malaysia (1962-1966)

Pemberontakan Brunei (1962-1966)

Rusuhan Kaum 1964 (1964)

Penyingkiran Singapura (1965)

Peristiwa 13 Mei (1969)

Dasar Ekonomi Baru (1971-1990)

Operasi Lalang (1987)

Krisis Perlembagaan Malaysia 1988 (1987-88)

Krisis Kewangan Asia (1997-98)

Al-Ma’unah (2000)

Perhimpunan Bersih (2007)

Koleksi Keris Melayu

DAPUR Sardula Mangsah (Harimau Yang Memangsa), Naga Sabra Lok 11 (Naga 11 Lok), Lok Tiga Dapur Cangkung Pamor Wos Wutah (Beras Tumpah) dan Lok Tiga Dapur Merak Tinandu (Merak Kembar).
Nama pelik berkenaan mungkin tidak pernah didengari atau diketahui sebahagian besar daripada kita tetapi bagi peminat senjata tradisional, ia bukan asing lagi kerana itu semua adalah nama keris yang menjadi kebanggaan pengguna atau penyimpannya.
Untuk menghafal namanya saja memeningkan kepala tetapi tidak bagi Zarim Marzuki, 31, dari Jenjarom, Selangor yang menyimpan lebih 200 keris sebagai koleksi peribadinya.
Kata Zarim, setiap keris dalam simpanannya dihasilkan mengikut acuan unik atau kepercayaan pandai besinya, tetapi masih mengekalkan keaslian supaya ia tidak lari daripada nilai tradisional senjata itu.
Mengulas nama pelik yang diberikan kepada keris simpanannya, Zarim atau lebih popular dengan gelaran ‘Mat Jawa’ di kalangan peminat keris memaklumkan, ia disebabkan sebahagian besar koleksinya dikategorikan sebagai Keris Jawa.
“Keistimewaan keris Harimau Yang Memangsa ialah ia disadur dengan emas, begitu juga Naga Lok 11. Bagi Beras Tumpah, ia dinamakan sedemikian sebagai simbolik lebih banyak beras, maka semakin besar rezeki diterima penyimpannya.
“Merak Kembar pula ditempa menggunakan besi hitam dan diadaptasi daripada paruh burung merak,” katanya.
Antara Keris Jawa lain dalam simpanannya ialah keris Lok Tiga Dapur Sempena Pamor Eriwader, Bethok Pamor Poleng, Dapur Sampur Pudak Setegal dan banyak lagi.
Eksekutif Teknikal sebuah syarikat swasta di Klang itu berulang ke Jogjakarta, Demak atau Surabaya, Indonesia, setiap bulan bagi melihat atau mendapatkan keris idaman.
“Saya jadikan keris sebagai koleksi peribadi kerana minat mendalam selain mahu menghargai warisan tradisional.
“Dalam masa sama, saya tidak percaya pada kemistikannya kerana keris hanya senjata biasa. Ia hanya menjadi mistik jika pemiliknya melakukan ‘sesuatu’ yang bertentangan dengan ajaran agama,” katanya.
Berlainan pula dengan Noor Azman Jamaluddin, 40, berasal dari Andalas, Klang, yang lebih gemar menjadikan Keris Melayu milik pahlawan serta raja sebagai koleksi utama simpanannya.
Keturunan tabib istana itu mendakwa menyimpan empat daripada keris dimiliki nama besar dalam lagenda Melayu iaitu keris Laksamana Hang Tuah, Hang Lekiu, Megat Terawis serta Sultan Mahmud Mangkat Di Julang.
“Keris Hang Tuah yang berusia kira-kira 600 tahun itu panjangnya 37 sentimeter (sm) dan ia satu daripada jenis Keris Melayu atau Pandai Saras.
“Ia berlok tujuh dengan mata kerisnya halus serta tajam dan dianggap mudah untuk masuk dan keluar ketika dihunus atau ditikam kepada musuh,” katanya.
Noor Azman mendakwa, keris Hang Lekiu pula ukuran panjangnya lebih kira-kira lima sm daripada keris Laksmana Hang Tuah. Berdasarkan penelitian, Noor Azman memaklumkan mungkin pahlawan terbabit bertubuh lebih tinggi.
Katanya, besi digunakan untuk menghasilkan keris milik kedua-dua pahlawan berkenaan pula adalah campuran miang besi selain berkemungkinan emas serta perak.
“Saya percaya kedua-duanya digunakan dengan kerap oleh pahlawan Melayu itu untuk bertempur dengan musuh.
“Ia juga mungkin kurniaan daripada pembesar atau orang istana Melaka berdasarkan bentuk, jenis selain hasil buatan orang sama,” katanya.
Bagaimanapun, pekerja syarikat perkapalan di Pelabuhan Klang itu memaklumkan, tiada kuasa sakti atau mistik seperti pemilik keris akan kebal jika memiliki, menggunakan atau menyentuh kedua-dua bilah senjata berkenaan.
“Ia keris biasa dan tiada kuasa sakti. Jangan percaya pada kepercayaan kuasa keris kerana ia mendatangkan syirik,” katanya.

Ngah Ibrahim Lebih Kaya Dari Sultan Perak.

JIKA tidak kerana peristiwa pembunuhan Residen British pertama di Perak, JWW Birch, mungkin Ngah Ibrahim meninggalkan legasi sebagai jutawan bijih timah terulung di Perak.
Apa tidaknya, ketika zaman kegemilangannya, anak kepada Long Jaafar iaitu orang Melayu pertama yang membuka perusahaan lombong bijih timah di Larut, Matang dan Selama pada 1840 itu dikatakan memiliki pendapatan yang lebih tinggi dari Sultan Perak.
Kekayaannya melimpah ruah sehingga dikatakan memiliki empat kapal dengan dua daripadanya dinamakan Bahtera Bayu dan Indera Bayu yang prestasinya lebih hebat daripada Kapal Pluto yang menjadi lokasi Perjanjian Pangkor pada 1874 manakala dua lagi adalah kapal wap.


Jutawan Melayu yang dikurniakan jawatan Menteri Larut oleh Sultan turut membina Kota Ngah Ibrahim di Matang pada 1854. Terletak berhampiran dengan anak sungai, ia memiliki kediaman rasmi Ngah Ibrahim dan stor menyimpan bijih timah.
Pembantu Muzium di Kompleks Sejarah Matang, Ahmad Sazali Sabu, berkata keseluruhan bangunan asal masih dikekalkan bagi memulihara kesan sejarah kota yang pernah beberapa kali bertukar tangan selari dengan penjajahan kuasa asing.
“Tembok batu sepanjang 131 meter (m) yang mengelilingi kota ini masih kukuh walaupun sebahagian kecil berhampiran pintu utama sudah musnah akibat rempuhan pesawat Jepun ketika Perang Dunia 11.
“Sengaja ia tidak dibina semula bagi memperingati sejarah pendudukan Jepun di Tanah Melayu,” katanya ketika menyambut kedatangan peserta program sahabat Zoom! Malaysia Taiping dan Kuala Kangsar, baru-baru ini.
Siri kedua program anjuran majalah pelancongan Libur dan Tourism Malaysia bertujuan mempromosikan destinasi menarik sekali gus meningkatkan pelancongan dalam negara.
Kota berusia 150 tahun itu dibina menggunakan batu bata yang dicampur simen lama dan mempunyai menara kawalan di bahagian utara dan selatan, pelabuhan Melawati, kubur, tugu peringatan kemasukan tentera Jepun.
Selain itu, penerokaan ahli arkeologi turut menemui perigi lama yang dikatakan menjadi sumber air bagi penghuni kota ini. Menariknya, susunan bata perigi diletakkan dengan tiga corak melintang, menegak, seakan tulang belut.
Ahmad Sazali berkata, pengunjung yang pertama kali menjejakkan kaki ke kompleks ini pasti teruja dengan bahan pameran yang menceritakan sejarah perlombongan bijih timah di Larut, yang menjadi titik tolak kepada campur tangan Inggeris di Tanah Melayu.
“Bahan pameran disusun mengikut kronologi dari replika gajah yang diliputi bijih timah, kepada Perang Larut sehingga penentangan pejuang Melayu terhadap Inggeris. Ada juga ruang khas memaparkan penjara dan mahkamah penjajah,” katanya.
Selain itu menurutnya, pelancong boleh melihat kediaman Kapten Speedy, warga Inggeris yang menerima gaji puluhan ribu pound sebulan dari Ngah Ibrahim bagi mengekalkan keamanan Larut yang terletak berhampiran kota ini.
INFO
>Kota Ngah Ibrahim pernah menempatkan institut perguruan pertama sebelum pembinaan Maktab Perguruan Tanjung Malim, menjadi sekolah kebangsaan, markas tentera Jepun sehingga diserahkan kepada Jabatan Muzium dan Antikuiti pada 1985 untuk dijadikan Kompleks Sejarah Matang.
>Datuk Maharaja Lela dan Datuk Sagor yang dihadapkan ke mahkamah atas kesalahan merancang pembunuhan Birch. Mereka kemudian dihukum gantung di depan kota ini pada 21 Januari 1877.

10 Pemimpin Terkejam Dunia

Berdasarkan sumber yang diperolehi la. Senarai di bawah adalah senarai pemimpin yang terkejam. Senarai ini berdasarkan bilangan manusia yang dibunuh kerana mereka. Adakah ini betul? Dimanakah ranking bush? Aku hairan......................................................
1. Mao Tse Tung (China) killed 35 million people 1949-1976


2. Joseph Stalin (USSR) killed 20 million people 1929-1953


3. Adolph Hitler (Nazi Germany) killed 11 million people 1939-1945


4. Kim Il Sung (North Korea) killed 3 million people 1948-1994


5. Mohamed Suharto (Indonesia) killed 2 million people 1967-1998


6. Pol Pot (Cambodia) killed 1.4 million people 1975-1979


7. Theoneste Bagosora (Rwanda) killed 1 million people April-July 1994


8. Saddam Hussein (Iraq) killed 2 million people 1979-2003


9. Ante Pavelic (Croatia) killed 300,000 people 1941-1944


10. Idi Amin (Uganda) killed 300,000 1971-1979

Penjajahan Jepun Di Tanah Melayu

JEPUN menjajah Tanah Melayu selama hampir empat tahun dan sepanjang tempoh itu penduduk merasai kekejaman askar penjajah itu yang tidak teragak-agak untuk menyeksa dan membunuh sesiapa saja yang menentang mereka.

Penduduk mula merasai peritnya hidup di bawah pemerintahan kuku besi Jepun yang lebih kejam dan tidak berperikemanusiaan berbanding British. Mereka diperlakukan bagai hamba abdi dan haiwan, jika masih hidup.

Setelah menjelajah seluruh semenanjung Tanah Melayu, akhirnya tentera Jepun sampailah di Johor, Batu Pahat untuk memulakan serangan ke atas Singapura. Perintah mengosongkan bandar Johor Bahru dikeluarkan kerana tentera Jepun ingin membuat persediaan terakhir untuk menggempur kota Singapura,mereka semua terpaksa menuju ke Hutan Kempas sebagai tempat perlindungan sementara. Pihak Jepun tidak dapat menyediakan tempat perlindungan bagi penduduk tempatan kerana yang diutamakan hanyalah keperluan perang kerana itu yang menentukan kalah atau menang dalam peperangan.

"Ni silibus pembelajaran Ting. 3 pasal Sejarah Penjajahan Jepun"

The Japanese Occupation Of Malaya

 

Publish at Scribd or explore others: School Work How-to-Guides & Manu Presentations & Spre malaya

Askar Jepun pimpinan Leftenan Jeneral Tomoyuki Yamasita yang digelar Harimau Malaya dikatakan gemar melakukan upacara memotong kepala dan penyembelihan beramai-ramai terhadap rakyat tidak berdosa.

Yamashita Tomoyuki...hait!!

Malah, di Kampung Parit Tinggi, Kuala Pilah, Negeri Sembilan, lebih 800 orang dibunuh dalam masa dua hari dengan pelbagai cara tidak berperikemanusiaan. Ada yang diseksa di hadapan ayah, ibu, anak-anak, isteri atau suami masing-masing.

Penduduk ditikam dengan bayonet, dipaksa minum air sabun, dicampak ke dalam perigi dan paling menyayat hati, seorang ibu hamil dilapah perut sehingga kaki bayi dikandungnya terjulur keluar.

Rakyat benar-benar sengsara dan hidup dalam ketakutan sepanjang penjajahan Jepun. Ekonomi di Tanah Melayu merosot seterusnya lumpuh sepanjang pentadbiran tentera yang diamalkan Jepun di negara ini.

Jepun memperkenalkan mata wang mereka untuk digunakan di Tanah Melayu tetapi pengeluarannya yang tidak terkawal menyebabkan nilai mata wang itu rendah manakala harga barang makanan menjadi mahal.

The Shonan Times was run by Japanese officers from the Propaganda Department, who threatened to behead anyone who spelt the Emperor's name or title incorrectly.

Pengeluaran barang utama juga dikawal dan permit dikenakan untuk sebarang jenis pengangkutan dan perdagangan. Harta benda penduduk dirampas. Catuan makanan diwujudkan dengan penduduk perlu mendapatkan kupon untuk membeli beras. Setiap keluarga dibenarkan mendapat kira-kira tujuh kilogram beras saja sebulan menyebabkan mereka terpaksa mencari alternatif lain antaranya ubi kayu sebagai makanan.

Jeneral Tojo berjaya menghalau semua kuasa Barat dari Asia Tenggara

Penduduk juga dipaksa bekerja untuk kepentingan Jepun. Mereka dipaksa memanjat pokok kelapa untuk memetik buahnya, menjadi buruh binaan dalam pelbagai projek antaranya pembinaan Jalan Kereta Api Maut sepanjang 415 kilometer dari Thailand ke Myanmar.

Sepanjang tempoh 1942 hingga 1946, sebanyak 72,000 penduduk menjadi buruh paksa bagi membina landasan itu, namun hanya kira-kira 30,000 orang saja selamat pulang manakala selebihnya hilang dipercayai mati.

Pendidikan Jepun diperkenalkan bagi memastikan budaya Nippon diamalkan penduduk dan budaya Inggeris yang diperkenalkan British sebelum itu dihapuskan. Penduduk diajar menyanyikan lagu kebangsaan Jepun iaitu Kimigayo, menundukkan kepala apabila bertemu dan mempelajari bahasa Jepun. Penggunaan Bahasa Inggeris pula diharamkan.

Penjajahan dan penindasan Jepun menyebabkan terdapat beberapa penduduk bangkit menentang terutama secara gerila. Orang Cina paling dahsyat ditindas berikutan permusuhan tradisi Jepun dengan China. Penindasan itu menyebabkan beribu penduduk Cina melarikan diri ke pinggir hutan, seterusnya hasutan Parti Komunis Malaya (PKM) menyebabkan penduduk Cina itu menubuhkan Malayan People's Anti Japaness Army (MPAJA).

Orang Melayu pula menyertai askar gerila Melayu iaitu Force 136 yang ditubuhkan British bagi mengumpulkan penduduk tempatan untuk menentang penjajah itu.

Pagi 6 Ogos 1945, pesawat Superfotress Amerika Syarikat terbang memasuki ruang udara Jepun. Sebaik mendapati sasaran dan masa yang ditunggu sesuai, juruterbang menggugurkan bom atom di Hiroshima, sebagai serangan balas terhadap pangkalan Pearl Harbour yang dilakukan Jepun pada 8 Disember 1941.

Letupan atomik menggegarkan bumi wilayah Jepun itu pada hari berkenaan. Api yang teramat panas membakar bandar Hiroshima dan merentungkan penduduknya. Kegemparan kemusnahan Hiroshima masih belum reda apabila bom atom kedua, digugurkan ke Nagasaki, tiga hari kemudian.

Kemusnahan besar yang dialami di negara mereka menyebabkan pihak Jepun menyerah kalah dalam Perang Dunia Kedua kepada Tentera Berikat. Seterusnya pada 12 September 1945, tentera Jepun di Tanah Melayu menyerah diri sebagai tanda berakhirnya penjajahan kuasa itu di negara kita.

FAKTA:

Penjajahan Jepun di Tanah Melayu

Jepun bersama Nazi Jerman, Austria dan Itali membentuk Kuasa Paksi menentang Kuasa Berikat (Britain, Perancis, Russia dan Amerika Syarikat) dalam Perang Dunia Kedua (1 September 1939 hingga 2 September 1945).

Penjajahan di Asia Tenggara meliputi Tanah Melayu, Borneo dan Kepulauan Indonesia dilakukan Jepun bagi membentuk pemerintahan Baru Asia Timur Raya.

Tanah Melayu digelar Jepun sebagai New Malai(Malaya Baru) manakala Singapura digelar Syonan (Cahaya Timur).

Pada Ogos 1943, Jepun menyerahkan Perlis, Kedah, Terengganu dan Kelantan kepada Kerajaan Siam sebagai membalas budi Siam membantu mereka dalam kempen menawan Tanah Melayu.

Tentera British di Tanah Melayu tersilap percaturan apabila menjangka Jepun akan menyerang dari Singapura dan bukannya Siam.

Salah satu rahmat dari penjajahan Jepun ni ialah orang Melayu mulai sedar bahawa kuasa penjajah Inggeris yang sebelum itu mereka agungkan dan diharapkan untuk mempertahankan bangsa dan negara mereka sebenarnya hanya indah khabar dari rupa.

Kemenangan tentera Jepun menewaskan Inggeris di Tanah Melayu membuka mata dan minda orang Melayu bahawa bangsa Asia juga boleh membebaskan diri mereka dari cengkaman kuasa Eropah.

Atas kesedaran inilah para nasionalis Melayu buat pertama kalinya bersatu dengan mengetepikan semua sentimen kenegerian,kedaerahan dan kesukuan mereka demi menentang percubaan Inggeris untuk bertapak semula di Tanah Melayu selepas tamatnya Perang Dunia Kedua.

Fenomena ini juga berlaku di beberapa buah negara Asia Tenggara yang lain pada waktu itu seperti di Indonesia,Filipina, Burma (sekarang Myanmar) dan juga di Vietnam.Semuanya menentang bekas penjajah masing-masing sebelum perang

tercetus.

Namun...mengapa orang Melayu menyokong askar Jepun pada awalnya????

1. Barat menjajah lebih 400 tahun, tidak ada tanda-tanda Tanah Melayu bakal merdeka. Jepun? Belum pernah menjajah Tanah Melayu dan menjanjikan pengusiran penjajah dari Barat. Orang terdesak seperti kita akan pilih yang mana?..LU PIKIRLAH SENDIRI...

2. Barat sudah terbukti memusuhi Islam sejak era Perang Salib. Jepun? Belum pernah menzalimi penganut agama Islam. Bahkan kepulauan Ryukyu pernah mempunyai hubungan erat dengan kerajaan Melaka.

3. Jepun punyai rekod cemerlang sebagai kuasa Asia yang pertama menewaskan kuasa Barat iaitu Rusia.

Dikatakan 2 juta tentera Rusia digerakkan ke Manchuria untuk bertempur dengan Jepun tetapi jumlah sebesar itu tersungkur di kaki tentera Jepun. Karikatur sebelum perang bermula menggambarkan Rusia sebagai seekor beruang kutub yang besar sedang berhadapan dengan seorang samurai berpedang yang katik. Rupa-rupanya sang beruang kutub menjadi lapahan si samurai.

4. British adalah kuasa penjajah yang paling kuat membuli Tanah Melayu. Sungguhpun Portugis meruntuhkan kesultanan Melaka, tetapi jajahannya yang sebenar hanyalah Melaka.

Cuma Portugis giat melancarkan serangan ke negeri-negeri lain. Belanda pula banyak berkurung dalam kota. Inggeris? Seluruh Tanah Melayu di bawah ketiaknya. Orang-orang Melayu yang ada kesedaran memandang British penjajah paling jahat.

5. Perang antara Jepun dengan British tidak mustahil akan berakhir dengan menang menang jadi arang, yang kalah jadi abu. Ketika inilah Tanah Melayu akan membebaskan diri...

Sebab itulah para pemikir ini sanggup bekerjasama dengan ejen-ejen perisik Jepun yang datang lebih awal ke Tanah Melayu yang kebanyakannya menjadi peniaga...

Propaganda Jepun disebarkan secara sulit-sulit kepada para penduduk. Ketika tentera Jepun mula mendarat dan menyerang, penduduk yang terpengaruh melahirkan rasa suka. Pernah menonton filem Leftenan Adnan? Pihak British membentuk pasukan askar Melayu.

Ketika tentera Jepun menyerang, pasukan ini turut sama bertempur mempertahankan. Mempertahankan apa? Mempertahankan kemerdekaan Tanah Melayu? Tentu tidak kerana kita sedang dijajah British! Apa yang dipertahankan?

Sebab itu kita tidak hairan dengan watak Faizal Hussein yang asyik mempertikaikan perjuangan mereka dalam filem itu. Antara katanya, kita tak patut terlibat dengan perang ni! Watak ini sebenarnya menggambarkan pendirian banyak juga orang Melayu pada masa itu. Ini kerana mereka faham, pasukan itu sebenarnya sedang mempertahankan penjajahan British!

Jepun menang dan memerintah Tanah Melayu. Orang-orang bangsa Tiong Hua dikerasi kerana disyaki menyokong negara China dalam perang China-Jepun. Dengan penduduk bangsa Melayu, Jepun tidak ada masalah pada awalnya. Agenda Jepun juga asalnya tidak banyak beza dengan agenda penjajah Barat iaitu:

1. memerintah

2. membawa kemajuan terutamanya teknologi

3. memanipulasikan kekayaan Tanah Melayu untuk kepentingan negara Jepun. Pada asalnya sama saja dengan pentadbiran British, cuma bertukar pemerintah. Keuntungan dan kerugian orang Melayu sama saja seperti di bawah penjajahan Inggeris dulu.

Ibrahim Yaakob dan para pendokongnya tetap berasa puas hati walaupun keinginan melihat British dan Jepun sama-sama angkat bungkus tidak kesampaian. Sekurang-kurangnya rundingan baru dengan penjajah baru boleh diusahakan ke arah kemerdekaan mutlak.

Penjajah 400 tahun yang sudah pasti zalim berjaya diusir sedangkan penjajah baru belum ada rekod lagi. Sinar merdeka mula menampakkan cahayanya. Malang sekali. Pentadbiran Jepun dikepung oleh Barat dari segenap penjuru. Ekonomi tidak boleh dijana. Sekatan demi sekatan di peringkat global dikenakan. Hasil bumi Tanah Melayu tidak dapat dipasarkan.

Bagaimana Jepun hendak memerintah? Dari mana sumber kewangan mereka? Bagaimana mereka hendak menjaga kebajikan penduduk? Pada zaman British sebelumnya, penjajah tidak mengalami sekatan ekonomi. Bolehlah digula-gulakannya rakyat dengan pembinaan kilang, jalan raya, sekolah, jabatan-jabatan, hospital dan lain-lain.

Itu pun kebanyakan rakyat tidak sedar yang kilang dibuat untuk mudahkan British memproses bahan mentah negara ini, jalan raya dibuat untuk mudahkan barang-barang itu diangkut ke bandar dan pelabuhan, pelabuhan dimajukan supaya mudah kapal-kapal British mengangkut kekayaan negara ini ke negara mereka.

Dokumentari mengenai penjajahan Jepun

Budak-budak British yang berbangsa Melayu dan beragama Islam mendakwa , Kalau tuan Inggeris tak datang memerintah, tak majulah negeri kita ni. Nak buat jarum pun tak boleh, nak buat benda-benda besar yang macam Inggeris buat? Kemiskinan tentera Jepun yang memerintah ketika itu membuatkan mereka terpaksa memeras penduduk. Maklumlah, mata wang pokok pisang Jepun boleh dibuat tilam tetapi tiada nilai.

Harta penduduk dirampas. Kerahan tenaga (tanpa upah) terpaksa dilakukan. Kisah pembinaan landasan Kereta Api Maut memang menyayat hati. Timbullah kezaliman. Timbullah kisah tentera Jepun mausuk kampung dan melakukan huru-hara.

Askar Jepun prinsipnya mahu memenangi hati rakyat, bukan memusuhi rakyat. Askar bawahan Jepun dari Manchuria, Korea dan Chinalah sebenarnya yang rajin buat porak peranda. Ditambah pula dengan orang tempatan yang menjadi polis Jepun dan para kempetai. Kadang-kadang jenis ini lebih besar kepala, macam dalam filem Sarjan Hassan. Pemikir-pemikir yang dulunya menyokong kehadiran tentera Jepun mula menentang balik. Ramai yang dipenjarakan.

Ramai juga yang masuk hutan menyusun gerakan bersenjata. Dulu Jepun menganggap mereka kawan, tetapi kini sebagai musuh ketat. Namun Jepun lebih baik daripada Belanda. Jepun berkhianat hanya setelah ditekan oleh Barat. Belanda pula sebaik sahaja berjaya menewaskan Portugis dengan kerjasama tentera Johor, terus saja berkhianat dengan menduduki A Famosa dan menghalau tentera Melayu.

Apa yang cuba disampaikan di sini ialah para pemikir ini tidaklah boleh kita label sebagai pengkhianat bangsa apabila mereka bersubahat dengan tentera Jepun pada awalnya. Bahkan mereka turut berjasa menentang pula pemerintahan tentera Jepun kemudiannya.

Tentera Jepun meletak senjata dan pulang kerana kalah di Jepun. Di Tanah Melayu? Jepun tidak pernah kalah dengan siapa-siapa. Sebaik-baik sahaja mereka melepaskan pemerintahan, sebenarnya Tanah Melayu sudahpun merdeka. British datang semula dengan propaganda yang jauh lebih hebat daripada propaganda Jepun.

Kemerdekaan kita dinafikan. Panjanglah lagi kisahnya sampailah tahun 1957. Satu perkara menarik yang tidak dicatat dalam buku sejarah tetapi ada pada orang-orang lama ialah cerita tentang Dato Onn Jaafar. Bukankah sepatutnya beliaulah orang yang melaungkan merdeka dan bukannya Tunku Abdul Rahman? Kononnya kemerdekaan tidak dilepaskan ke tangannya kerana beliau mahukan kemerdekaan mutlak yang diberi, bukannya kemerdekaan yang diminta.

Wallahualam